مجله علوم آبزی پروری

مجله علوم آبزی پروری

سازگاری، رشد و کارایی غذایی با جیره ها و شوری های مختلف در ماهی شیربت، Arabibarbus grypus (Heckel, 1843)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
چکیده
ماهی شیربت Arabibarbus grypus یکی از ماهیان بومی و با ارزش مناطق غرب و جنوب غربی ایران به‌ویژه استان خوزستان است. هدف از انجام این تحقیق بررسی عادت­پذیری تدریجی به شوری در ماهی شیربت می­باشد. در این آزمایش بازماندگی، رشد و کارایی خوراک در ماهی­های شیربت با 4 سطح شوری (5، 10، 15، 20 گرم بر لیتر) با میانگین وزنی 0/18±50/27گرم به‌مدت 2 هفته مورد بررسی قرار گرفتند. برای ارزیابی نحوه و تمایل غذاگیری، ماهیان شیربت به‌مدت 6 هفته با میانگین وزنی 0/49±66/95گرم به‌میزان روزانه 5٪ وزن بدن با ۴ تیمار که شامل تغذیه با یونجه پلت­شده 60%، خوراک کپورمعمولی پلت­ شده، خوراک کپورمعمولی اکسترود­شده شناور و خوراک قزل­ آلا اکسترود‌شده شناور غذاددهی و مورد بررسی قرار گرفتند. در بررسی عملکردهای تغذیه ­ای در شوری ­های مختلف، ماهی­ ها تا شوری 15 گرم بر لیتر به حیات خود ادامه دادند اما رشد و تغذیه در آنها مشاهده نشد. نتایج حاصل از بررسی سنجش کمی و کیفی غذاگیری نشان داد که ماهی شیربت در انتخاب نوع غذای خود در شرایط اسارت، ترجیح می‌دهد از کف غذاگیری کند اما در بین جیره­های مختلف مورد بررسی، جیره ماهی قزل­آلا جذابیت بیشتری در غذاگیری برای این ماهی داشت (میانگین زمان غذاگیری 0/10±11/82دقیقه). در بررسی کارایی جیره ­ها نتایج نشان داد؛ میانگین نرخ رشد روزانه در تغذیه با جیره ماهی قزل­ آلا در ماهیان شیربت 0/25±1/32 گرم در روز و ضریب تبدیل غذایی (FCR) 1/53±0/29 بود، که نسبت به سایر تیمارها اختلاف معنی ­داری را نشان داده­ است. همچنین ترکیبات شیمیایی لاشه در تغذیه با جیره غذایی قزل ­آلا از میزان پروتئین بالاتری برخوردار بود.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Adaptability, growth and efficiency of feeding with different diets and salinities in Shirbout, Arabibarbus grypus (Heckel, 1843)

نویسندگان English

Mohadese Majidi
Mohammad Ali Nematallahi
Gholamreza Rafiee
Department of Fisheries, Faculty of Natural Resources, University College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran.
چکیده English

Arabibarbus grypus (Heckel, 1843) is one of the native and valuable fishes of western and southwestern regions of Iran, especially Khuzestan province. The aim of this research is to measure feeding efficiency and gradual adaptation of Shirbout fish in different salinity. In this experiment, the survival rate, growth rate and feeding efficiency were measured in 4 levels of salinity (5, 15, 10, 20 g/L), with an average fish weight of 50.27±0.18 g for 2 weeks. In order to evaluate feeding behavior and tendency, Shirbout fish were fed and examined for 6 weeks with an average weight of 66.95±0.49 grams, at a daily rate of 5% of body weight with 4 treatments, including feeding with 60% pelleted alfalfa, pelleted common carp feed, Floating extruded common carp feed and floating extruded trout feed. In the study of feeding efficiency in different salinities, the fish continued to live up to 15 g/L salinity, but growth and feeding were not observed in any of the treatments. The results of feeding functions showed that the Shirbout fish prefers to feed from the bottom when choosing its type of food in captivity, but among the different diets examined, trout diet is more attractive for fishes (average eating time 11.82±0.10 min. In examining the effectiveness of the feeds, the results showed that the average daily growth rate in feeding with trout diet was 1.32±0.25 g per day and feed conversion ratio (FCR) was 1.53±0.29, which showed a significant difference compared to other treatments. Also, the chemical composition of the carcass had a higher protein content when fed with trout diet.

کلیدواژه‌ها English

Diet
Shirbout fish
Feeding
Adaptability
Salinity
ﺍﺳـﻜﻨﺪﺭﻱ غ.، ﺳـﺒﺰﻋﻠﻴﺰﺍﺩه س، ﺩﻫﻘـﺎﻥ مدیسه س.، میاحی ی. 138۴. ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ ﻣﺎﻫﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎچه ﺳﺪ ﺩﺯ، ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺁﺑﺰﻱ ﭘﺮﻭﺭﻱ ﺟﻨﻮﺏ ﻛﺸﻮﺭ.مجله امور دام و آبزیان. 74: 129-123.
ﭘﺬﻳﺮا ع.، ﻋﺒﺪﻟﻲ ا.، وثوقی غ.، کیوان ا. 1388. ﺑﺮرﺳﻲ رژﻳﻢ ﻏﺬاﻳﻲ ﻣﺎﻫﻲ ﺷﻴﺮبت در رودخانه­های دالکی و حله بوشهر، مجله بیولوژی دریا، 1(3): 62-54.
جلالی م. داوودی ر.، موحدنیا ا.ا.، مرتضوی س. 1392. بررسی تأثیر شوری بر برخی شاخص‌های رشد، بازماندگی و ترکیبات لاشه بچه ماهیان انگشت قد شیربت، دانشگاه خلیج فارس.
حسینی ن.، صفری ا. 1398. مروری بر اهمیت زیستی-اقتصادی ماهی شیربت در اکوسیستم‌های آبی، دومین همایش ملی منابع طبیعی و توسعه پایدار در زاگرس، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
شرکت آبزی دزفول. 1400. گزارش سالانه شرکت تکثیر و پرورش آبزی دزفول.
طهمورث­پور م.، طهماسبی ا. 1387. ارزیابی خوراک دام و طیور، انتشارات دانشگاه، 224 صفحه.
عبدلی ا. 1395. راهنمای میدانی ماهیان آب‌های داخلی ایران، انتشارات ایران‌شناسی، 272 صفحه.
مرمضی ج. 1379. وضعیت تغذیه و تکامل جنسی ماهی شیربت در منابع آبی خوزستان، مرکز تحقیقات شیلاتی استان خوزستان، اهواز. مجله علمی شیلات، 9(3): 80-67.
هاشمی س.ا.، مرتضوی س.ع. 1387. پویایی جمعیت ماهی شیربت و ماهی برزم لب پهن در رودخانه کارون، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی.
Banaee M., Naderi M. 2014. The reproductive biology of shirbot (Barbus grypus Heckel, 1843) in the Maroon River, Iran. International Journal of Aquatic Biology 2(1), 43-52.
Coad B.W. 2009. Systematic biodiversity in the freshwater fishes of Iran. Italian Journal of Zoology 65(S1), 101-108.
Eagderi S., Mouludi-Saleh A., Esamaeli H.R., Sayyadzadeh G., Nasri M. 2022. Freshwater lamprey and fishes of Iran; a revised and updated annotated checklist-2022. Turkish Journal of Zoology 46(6), 500-522.
FAO.2009. Aquaculture Feed and Fertilizer Resources Information System. Species Profile Common Carp. Tables.
Khodadadi M., Arab A., Jaferian A. 2016. A preliminary study on sperm morphology, motility and composition of seminal plasma of Shirbot, Barbus grypus. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences 16(4), 947-951.