تاثیر تغذیه ای جلبک پادینا (Padina astraulis) بر بافت کبد و آبشش کپورمعمولی (Cyprinus carpio) در مواجهه با نانو اکسید روی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.

چکیده

تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر پیش تیمار جلبک پادینا (Padina astraulis) بر بافت آبشش و کبد ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در مواجهه با نانو ذرات اکسید روی انجام گرفت. از این­رو ابتدا تعداد 250 قطعه ماهی کپور معمولی با محدوده وزنی حدود  2/4±20 گرم در 4 تیمار و هر تیمار با 3 تکرار شامل غذای فاقد جلبک (تیمار 1، شاهد)، غذای حاوی درصدهای مختلف جلبک در جیره شامل 0/5 درصد جلبک (تیمار 2)، غذای حاوی 1 درصد جلبک (تیمار 3) و غذای حاوی 2 درصد جلبک (تیمار 4) توزیع و به مدت 42 روز به میزان 3 درصد وزن بدن مورد تغذیه قرار گرفتند، سپس بچه ماهیان در مجاورت 50 درصد غلظت کشنده نانو ذرات اکسید روی  به مدت 14 روز قرار گرفتند. نتایج تغییرات بافت آبشش در تیمارهایی که تنها تحت تاثیر نانو روی بودند شامل هایپرپلازی راسی، هایپرپلازی پایه‌ای، کوتاه شدن تیغه‌های آبششی برآمدگی اپی‌تلیال، خمیدگی سلول‌های تیغه ثانویه، چسبندگی لاملایی به­صورت شدید بود، که میزان این تغییرات و آثار هیستوپاتولوژیک آبشش در تیمارهای ترکیبی نانو روی و جلبک با افزایش میزان غلظت جلبک پادینا به ­طرز چشم­گیری کاهش یافت. همچنین تیمار نانو روی منجر به بروز آسیب‌های بافتی از جمله آتروفی، تورم صفراوی، آماس سینوزوئید، خونریزی هموراژی، آب آوردگی، تغییر شکل ابری در کبد کپور ماهیان گردید، گرچه این عوارض (کبدی) در تیمارهای ترکیب نانوروی و جلبک نیز مشاهده شد، اما شدت آسیب‌ها با افزایش غلظت جلبک پادینا کاهش یافت. از این­رو با توجه به نتایج فوق چنین می­توان استنباط کرد که جلبک پادینا می­تواند نقش موثری در کاهش عوارض بافتی (کبد و آبشش) ناشی از مواجهه با نانو ذرات روی داشته باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Dietary effect of Padina algae (Padina astraulis) on liver and gill tissues of Common Carp (Cyprinus carpio) exposed to nano ZnO

نویسندگان [English]

  • Aliakbar Hedayati 1
  • Sanaz Alieh 1
  • Farahnaz Kakavand 1
  • Atefeh Iri 1
  • Rouhollah Sheikh Veisi 1
  • Hassan Sahraei 2
  • Fatemeh Mahmoudi 2
1 Department of Fisheries, Faculty of Fisheries and Environmental Sciences, Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran.
2 Department of Fisheries, Faculty of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gonbad Kavous University, Gonbad Kavous, Iran.
چکیده [English]

The present study was conducted to investigate the effect of Padina astraulis pretreatment on the gill and liver tissues of common carp (Cyprinus carpio) exposed to ZnO nanoparticles. A totalof 250 fish, weighing 20±2.4 g, were distributed in to 5 treatments, including no algae (treatment 1, control), diet containing 0.5% algae (treatment 2), 1% algae (treatment 3) and 2% algae (treatment 4), each treatment in triplicates and fed 3% body weight for 42 days. Upon finishing feeding trial, fish were exposed to 50% lethal concentration of zinc oxide nanoparticles for 14 days. The results of gill histopathology in nano-zinc-only treatments showed apical hyperplasia, basal hyperplasia, shortening of the epithelial gill glands, bending of the secondary lamella cells, and intense lamellar adhesion and these histopathologic alternations significantly decreased in those treatments with higher concentration of padina algae. Nano-zinc and algae significantly decreased with the elevation concentration of padina algae. In addition, nano-zinc treatments were caused tissue damage such as atrophy, biliary edema, sinusoidal inflammation, hemorrhage, hemorrhage, and flooding, and cloudy deformity in the liver, however, these effects were observed in nano and algae combination treatments, but their severity decreased with increasing the concentrations of padina algae. It can be concluded that application of Padina algae can play an effective role in reducing tissue lesions (liver and gill) in exposure to zinc nanoparticles.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Liver
  • Gill
  • Padina algae
  • Common carp
  • Zinc Nano Oxide