انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 Investigating the individual and combined effects of Fluoxetine and Polystyrene micro/nanoplastics on hematological parameters in rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) بررسی اثرات مجزا و ترکیبی فلوکستین و ریزپلاستیک‌های پلی‌استایرن بر پارامترهای خون‌شناسی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) 1 19 244680 FA حمیدرضا رنجبر گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. کامران رضایی توابع گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. 0000-0003-0667-2775 امین غلامحسینی گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. سجاد عباسی گروه علوم زمین، دانشکده زمینشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. بهزاد شیرکوند هداوند گروه رزین و مواد افزودنی، پژوهشکده علوم رنگ و تکنولوژی، تهران، ایران. Journal Article 2025 08 15 Aquatic environments are increasingly affected by emerging contaminants, including pharmaceutical residues and plastic waste. Fluoxetine (FLX), a widely prescribed antidepressant, and polystyrene (PS-MNPs), among the most abundant persistent pollutants, pose significant threats to aquatic health due to their high stability and potential detrimental effects. Given that organisms in natural environments are rarely exposed to a single contaminant, this study was designed to evaluate the individual and combined toxicological effects of polystyrene nanoplastics (PS-NPs), microplastics (PS-MPs), and fluoxetine on hematological indices in juvenile rainbow trout (Oncorhynchus mykiss). For 28 days, juvenile trout were fed diets containing fluoxetine (6.7 mg/kg), PS-NPs (100 nm; at 500 and 1000 mg/kg), PS-MPs (7 μm; at 500 and 1000 mg/kg), and their combinations. Following the exposure period, blood samples were collected, and parameters including red blood cell (RBC), white blood cell (WBC), hematocrit (Hct), hemoglobin (Hb), and differential leukocyte count were measured. Results indicated that exposure to the contaminants, particularly in combined treatments, induced significant adverse effects on the hematological profile. RBC, Hb, and Hct showed significant decreases across most treatment groups compared with the control (P<0.05). WBC increased significantly in the FLX and combined treatment groups, but no significant change was observed in the plastic-only groups (P>0.05). Significant alterations in differential leukocyte counts were also recorded, including increased neutrophils and decreased lymphocytes, especially at the highest combined exposure dose (P<0.05). This study demonstrates that FLX and PS-MNPs, both individually and in combination, disrupt the hematological health of fish. The observed changes indicate systemic physiological stress, impaired oxygen-carrying capacity, and immunomodulatory effects. These findings underscore the necessity for comprehensive ecological risk assessments that account for the complex interactions among emerging contaminants in aquatic ecosystems. محیط‌های آبی به‌طور فزاینده‌ای تحت تأثیر آلاینده‌های نوظهور نظیر پسماندهای پلاستیکی و دارویی قرار دارند. فلوکستین (FLX)، یک داروی ضدافسردگی پرمصرف، و ریزپلاستیک‌های پلی‌استایرن (PS)، از فراوان‌ترین آلاینده‌های پایدار، به‌دلیل پایداری بالا و اثرات بالقوه مخرب، تهدیدی جدی برای سلامت آبزیان محسوب می‌شوند. با توجه به اینکه ارگانیسم‌ها در محیط طبیعی به‌ندرت در معرض یک آلاینده‌ منفرد قرار می‌گیرند، این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات سم‌شناختی مجزا و ترکیبی نانوپلاستیک و میکروپلاستیک پلی‌استایرن و داروی فلوکستین بر شاخص‌های خون‌شناختی بچه‌ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) طراحی گردید. بچه‌ماهیان قزل‌آلای رنگین‌کمان به‌مدت ۲۸ روز با جیره‌های غذایی حاوی فلوکستین (۷/۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم)، نانوپلاستیک پلی‌استایرن (۱۰۰ نانومتر؛ در دو غلظت ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم)، میکروپلاستیک پلی‌استایرن (7 میکرومتر؛ در دو غلظت ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم) و ترکیبات آنها تغذیه شدند. در پایان دوره، نمونه‌های خون جمع‌آوری و پارامترهایی شامل تعداد گلبول‌های قرمز (RBC)، تعداد گلبول‌های سفید (WBC)، درصد هماتوکریت (Hct)، غلظت هموگلوبین (Hb) و درصد افتراقی لکوسیت‌ها اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که مواجهه با آلاینده‌ها، به‌ویژه در تیمارهای ترکیبی، اثرات نامطلوب معنی‌داری بر پروفایل خونی ماهیان داشت. تعداد گلبول‌های قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت در بیشتر گروه‌های تیماری نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌داری یافتند (0/05>P). تعداد گلبول‌های سفید در گروه فلوکستین و گروه‌های ترکیبی افزایش معنی‌داری نشان داد، اما در گروه‌های پلاستیک تغییر معنی‌داری مشاهده نشد (0/05<P). همچنین، تغییرات معنی‌داری در درصد افتراقی لکوسیت‌ها، شامل افزایش نوتروفیل‌ها و کاهش لنفوسیت‌ها، به‌ویژه در بالاترین دوز مواجهه ترکیبی، ثبت گردید (0/05>P). این مطالعه نشان داد که فلوکستین و پلاستیک‌های پلی‌استایرن، هم به‌صورت مجزا و هم ترکیبی، سلامت خون‌شناختی ماهی را مختل می‌کنند. تغییرات مشاهده‌شده بیانگر بروز استرس فیزیولوژیک سیستمیک، اختلال در ظرفیت حمل اکسیژن و تعدیل پاسخ‌های ایمنی است. این یافته‌ها بر ضرورت ارزیابی جامع خطرات زیست‌محیطی با در نظر گرفتن تعاملات پیچیده میان آلاینده‌های نوظهور در اکوسیستم‌های آبی تأکید دارد.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_244680_b6b15c08519c98c3d9e32650e546b868.pdf

انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 Male-related genomic investigation of Persian sturgeon (Acipenser persicus Borodin, 1897) in the south of the Caspian Sea basin ارزیابی ژنومی مولدین جنس نر تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus Borodin, 1897) در حوضه جنوبی دریای کاسپین 20 33 245475 FA امید جعفری انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. 0000-0002-8731-4146 ناصر کرمی راد سازمان شیلات ایران، تهران، ایران. مریم نصراله پورمقدم سازمان شیلات ایران، تهران، ایران. اسماعیل عبداله زاده انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. مهرشاد زین العابدینی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. محمد حسن زاده صابر انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. محمدرضا غفاری پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. مهدی گلشن مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. Journal Article 2026 05 03 Sexual ratio skew and effective population size reduction are well-known phenomena in species under the threat of extinction. In the present study, for the first time, whole-genome sequencing of 10 wild males of Acipenser persicus was used to investigate the genetic diversity of this species. Fin tissues of males A. persicus were sampled from Beheshti (Guilan) and Rajaei (Mazandaran) restocking centers. WGS yielded 115,241,304 reads at an average depth of 2.7X. Genomic-based investigation using 1397 SNPs obtained Ho and Fis of 0.21, 0.20. 0.19 and 0.21 in Guilan and Mazandaran, respectively. Among the two investigated broodstocks, the Beheshti center harbored more private alleles (412) than the Rajaei (360), indicating better genepool enrichment of male A. persicus in the south-west of the Caspian Sea. Fst as an index of population segregation obtained 0.09 between Guilan and Mazandaran, which can be an implication for the moderate level of population divergence in males of A. persicus between Guilan and Mazandaran provinces. Based on current results, it seems that despite the limited or lack of natural breeding of A. persicus over the past decade in the southern Caspian Sea, two genetic groups of this species still inhabit the southern Caspian Sea, with low genetic diversity due to a small effective population size. Hence, increasing the nucleus size in restocking programs and using breeding programs such as factorial breeding can be effective for allelic enrichment and improving genetic diversity. تغییر نسبت جنسی و کوچک شدن جمعیت مؤثر از مهم‌ترین نشانه ها در گونه‌های در معرض خطر انقراض می‌باشد. در مطالعه حاضر برای اولین بار توالی کل ژنوم 10 نمونه مولد نر وحشی تاسماهی ایرانی برای ارزیابی تنوع ژنتیکی این گونه در حوضه جنوبی دریای کاسپین مورد بررسی قرار گرفت. بافت باله از مولدین تاسماهی ایرانی در دو مرکز بازسازی ذخایر بهشتی (گیلان) و رجایی ( مازندران) نمونه برداری گردید. توالی‌یابی منجر به تولید 115241304 خوانش با عمق x7/2 شد. ارزیابی‌های ژنومی مبتنی بر 1397 نشانگر SNP نشان داد که میزان تنوع ژنتیکی مشاهده شده و درون‌آمیزی در گیلان و مازندران به‌ترتیب 0/21، 0/2، 0/19 و 0/21 می‌باشد. ذخیره ژنتیکی موجود در منطقه گیلان دارای تعداد بیشتری آلل اختصاصی (412) نسبت به مرکز بازسازی ذخایر رجایی (360) بود که می‌تواند بیانگر خزانه ژنی غنی‌تر تاسماهی نر ایرانی در منطقه جنوب غربی دریای کاسپین است. شاخص Fst بین دو منطقه 09/0 بود که بیانگر تمایز ژنتیکی متوسط تاسماهی نر ایرانی بین گیلان و مازندران می‌باشد. به‌نظر میرسد علی‌رغم کمبود و یا عدم تکثیر طبیعی در تاسماهی ایرانی در حوضه جنوبی دریای کاسپین طی یک دهه گذشته، همچنان دو ذخیره ژنتیکی از جنس نر تاسماهی ایرانی در حوضه جنوبی پراکنش داشته ولی از تنوع ژنتیکی پایینی به‌دلیل جمعیت مؤثر کوچک برخوردارند. از این‌رو افزایش جمعیت مؤثر در برنامه‌های بازسازی ذخایر و استفاده از برنامه‌هایی مانند تکثیر فاکتوریل می‌تواند در حفظ غنای آللی و بهبود میزان تنوع ژنتیکی مؤثر باشد.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_245475_3519bc0354ae4962b9a53c1cb05bbc93.pdf

انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 Comparing the views of consumers of farmed carp in coastal to mountainous geographical areas of the southern Caspian Sea مقایسه دیدگاه مصرف‌کنندگان کپور ماهیان پرورشی در مناطق جغرافیایی ساحلی تا کوهستانی جنوب دریای خزر 34 44 245476 FA افشین عادلی گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط‌زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0000-0002-9483-9493 ابراهیم شیخ نژاد گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط‌زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Journal Article 2026 05 02 Due to the decline of aquatic resources in the southern basin of the Caspian Sea, the consumption behavior of residents in four regional categories- including the central areas of the three southern Caspian provinces, coastal areas, ports, and mountainous regions-was examined with a focus on the consumption of farmed carp species. After designing and standardizing the questionnaire through validity and reliability assessment, a sample size of 1390 households was selected. In addition to describing demographic characteristics, the Friedman test was used to determine priorities, and the Kruskal-Wallis test was applied to assess significant differences in influential factors across regions. The highest consumption of common carp occurred in mountainous areas, while grass carp and silver carp were most consumed in port regions, and bighead carp in coastal areas. The highest per capita fish consumption was 5.9 kg, of which 2.6 kg belonged to farmed carp, mainly in port cities. Preferred forms of fish purchase included whole, live, gutted, and frozen. In central regions, odor and contamination, freshness, and appearance were the most important factors. In port areas, priorities showed no significant differences, and coastal and mountainous areas had similar patterns. Regarding health, value, and purchase importance, all examined priorities were similar across regions. Friends and specialists influenced fish purchases across all areas, but family influence was notably stronger in port regions than in central ones. Despite widespread findings worldwide indicating reduced fish consumption with increasing distance from the coast, this study did not observe such substantial differences. Short distances between coastal and mountainous regions in the southern Caspian basin, along with high availability of farmed carp species and declining marine stocks, likely explain this pattern. Minor differences between regions suggest that tailored local strategies could effectively enhance sales and consumption of these fish species. با توجه به کاهش ذخایر آبزیان در حوضه جنوبی دریای خزر با بررسی رفتار مصرف کنندگان مناطق چهارگانه، شامل مراکز 3 استان حاشیه جنوبی خزر، مناطق ساحلی، بندری تا کوهستانی در مورد مصرف کپورماهیان پرورشی مورد بررسی قرار گرفت. پس از طراحی پرسشنامه و استانداردسازی آن از طریق محاسبه روایی و پایایی آن، حجم نمونه در سطح 1390 خانوار انجام گرفت. به‌علاوه، جهت توصیف خصوصیات جمعیت‌شناختی، از آزمون‌ فریدمن برای تعیین اولویت ها و آزمون کروسکال-والیس برای بررسی معنی داری اختلاف ها بین عوامل مؤثر در مناطق استفاده شد. بیشترین مصرف ماهی کپور معمولی در منطقه کوهستانی، بیشترین مصرف ماهی آمور و فیتوفاگ در منطقه بندری و ماهی سرگنده در منطقه ساحلی است. بیشترین سرانه مصرف ماهی به میزان 5/9 کیلوگرم و 2/6 کیلوگرم برای کپورماهیان پرورشی مربوط به شهرهای بندری بود. اولویت خرید انواع عرضه در مناطق، عمدتاً به‌صورت کامل، زنده، شکم خالی و منجمد بود. در مناطق مرکزی اهمیت با اولویت بو و آلودگی، تازگی و طراوت ماهی و سپس رنگ و ظاهر ماهی بود. در منطقه بندری اولویت ها معنی دار نبوده و بین مناطق ساحلی و کوهستانی مشابهت وجود داشت. در بررسی عامل سلامتی، ارزش و اثر خرید تمام اولویت های مورد بررسی در مناطق مشابه بودند. دوستان و متخصصان در خرید ماهی مناطق مؤثر بودند اما فقط اثر خانواده در مناطق بندری بیشتر از مناطق مرکزی بود. با وجود سوابق تحقیقاتی متعدد مبنی بر کاهش مصرف ماهی به نسبت افزایش فاصله از سواحل در مناطق مختلف جهان، اما در این تحقیق به‌دلیل فاصله کوتاه مناطق ساحلی با مناطق کوهستانی در حوضه جنوبی دریای خزر و همچنین دسترسی فراوان به کپورماهیان پرورشی در مقابل کاهش ذخایر دریا تفاوت های فاحش و قابل انتظاری در گرایش مصرفی مشاهده نشد. به‌طوری که اختلافات اندک در این مناطق میتواند به اتخاذ راهبردهای محلی جهت افزایش فروش و مصرف این ماهیان کمک نماید.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_245476_ca7b67776da93cc57084c0e5da675e1f.pdf

انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 Effect of waterless transportation on the stress and hematology indices of Siberian sturgeon (Acipenser baerii) اثرات حمل بدون آب بر شاخص‌های استرس و خون‌شناسی تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) 45 56 246818 FA اسماعیل عبداله زاده انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. 0000-0001-8308-2993 امید جعفری انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. 0000-0002-8731-4146 مهدی آل‌بوفتیله پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران 0000-0002-0259-4581 محمد حسن زاده صابر انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. 0000-0001-8653-6874 تورج سهرابی انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. 0000-0003-3157-6291 Journal Article 2026 05 03 Waterless live fish transportation is considered a low-cost and innovative drug-free transportation strategy. The aim of the present study was to investigate the feasibility of transporting live Acipenser baerii (Siberian sturgeon) without water to the market. To investigate the effects of this transportation method, various fish indices, including stress parameters (cortisol and glucose) and hematology indices, were evaluated. The results showed that the survival rate of the sturgeon studied after 20 hours of waterless transport was 100%. The glucose levels in the waterless-transported group (86.05±3.55 mg/dl) increased significantly compared with the control group (62.3±6.1 mg/dl) (P<0.05). However, no significant difference was observed in the cortisol levels. Moreover, no significant difference was observed in hematology indices (white blood cells, hemoglobin, red blood cell count, hematocrit, MCV, MCH, and MCHC) in the treatments. In general, although waterless live fish transportation can induce stress in Siberian sturgeon, this strategy has 100% survival and has no significant impact on the hematology indices. Therefore, this method can be recommended for transporting live Siberian sturgeon to the market. حمل ماهی زنده بدون آب به‌عنوان یک راهبُرد حمل‌ونقل نوین کم‌‌‌‌هزینه و بدون استفاده از دارو محسوب می‌گردد. هدف از مطالعه حاضر، امکان‌سنجی حمل‌ونقل تاسماهی سیبری زنده بدون استفاده از آب تا بازار مصرف بود. به‌منظور بررسی اثرات این روش حمل، شاخص‌های مختلف ماهی شامل پارامترهای استرس (کورتیزول و گلوکز) و شاخص‌های هماتولوژی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان بازماندگی ماهیان مورد مطالعه پس از 20 ساعت حمل بدون آب، 100 درصد است. میزان فاکتورهای گلوکز سرم خون در بچه ماهیان حمل بدون آب شده (mg/dl 86/5± 3/55) در مقایسه با گروه شاهد (mg/dl 62/3± 6/1) افزایش معنی‌داری داشت (0.05>P )اما اختلاف معنی داری در میزان سطح کورتیزول پلاسمای خون (دامنه ng/ml 671-640 در بچه ماهیان و ng/ml 953-832 در ماهیان 3 ساله) در دو تیمار حمل بدون آب و تیمار شاهد مشاهده نگردید.همچنین یافته‌ها نشان داد میزان گلبول‌های سفید، هموگلوبین، شمارش گلبول‌های قرمز، هماتوکریت، میزان MCV، MCH و MCHC در ماهیان در دو تیمار شاهد و حمل بدون آب تفاوت معنی‌داری ندارد. از مجموع نتایج به‌دست آمده می‌توان نتیجه‌گیری نمود اگرچه روش حمل بدون آب باعث بروز استرس در ماهیان می‌شود، اما این روش با توجه به اینکه بازماندگی 100 درصدی دارد و در عین حال تأثیر معنی‌داری در پارامترهای هماتولوژی خون ندارد، می‌تواند به‌عنوان یک روش حمل، صرفاً برای مقاصد حمل ماهی تا بازار مصرف مورد استفاده قرار گیرد.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_246818_e62df3098694f283a70c132b155a5e9e.pdf

انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 The effect of using Spirulina algae powder and the amino acid methionine in the diet of young stellate sturgeon (Acipenser stellatus) on their growth performance and carcass composition تأثیر بکارگیری پودر جلبک اسپیرولینا و اسیدآمینه متیونین در جیره ازون‌برون‌های جوان (Acipenser stellatus) بر عملکرد رشد و ترکیب لاشه آنها 57 68 246717 FA داود محمدرضائی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران. محمد دادفر گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران. علی اکبر غفاری زاده گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران. Journal Article 2026 05 30 The present study aimed to investigate the effects of adding the amino acid methionine and spirulina algae on growth, survival, and carcass composition indices in juveniles of the Stellate sturgeon (Acipenser stellatus) over 8 weeks. Therefore, 48 juveniles with an average initial weight of 20.01±1.3 g were randomly distributed in 6 tanks. The fish were fed twice a day at a rate of 4% of body weight with feed supplemented with the amino acid methionine (1.5%) and spirulina (5%) and control feed. At the end, growth and nutrition indices, including condition factor (CF), body weight gain percentage (BWI), specific growth rate (SGR), feed conversion ratio (FCR), visceral index (VI), and survival rate, as well as carcass composition, were evaluated. Based on the results, body weight gain indices and visceral index were statistically significantly different compared to the control feed (P<0.05). Although other measured indices did not show any statistical difference, during the experimental period these indices were higher in terms of values obtained compared to the control diet (P<0.05). Also, the amounts of crude protein, crude fat, moisture, and ash in the carcass composition were almost the same in both groups and did not show any statistically significant differences (P>0.05). Accordingly, it seems that adding the specified amounts of methionine and spirulina in the present study can be effective on the growth performance of Stellate sturgeon. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر افزایش اسید آمینه متیونین و جلبک اسپرولینا بر شاخص‌های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه‌ماهی اوزون برون (Acipenser stellatus) در طی 8 هفته صورت گرفته است. بدین‌منظور، تعداد 48 قطعه بچه‌ماهی با میانگین وزن اولیه 1/3± 20/01 گرم به‌‌‌‌‌‌طور تصادفی در 6 تانک توزیع گردید. ماهیان دو بار در روز به میزان 4 درصد وزن بدن با خوراک مکمل‌سازی شده با اسید آمینه متیونین (1/5 درصد) و اسپرولینا ( 5 درصد) و خوراک شاهد تغذیه شدند. در پایان شاخص‌های رشد و تغذیه شامل ضریب چاقی، درصد افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه، ضریب تبدیل خوراک، شاخص احشائی و میزان بازماندگی و همچنین ترکیب لاشه بدن ارزیابی گردید. براساس نتایج، شاخص‌های افزایش وزن بدن و شاخص احشایی در مقایسه با خوراک شاهد از نظر آماری تفاوت معنی داری داشتند (0/05>P). هرچند سایر شاخص های اندازه گیری شده از نظر آماری تفاوتی را نشان ندادند، ولی در طی دوره آزمایش این شاخص ها در مقایسه با خوراک شاهد از نظر مقادیر به‌دست آمده بالاتر بودند (0/05>P). همچنین مقادیر پروتئین خام، چربی خام، رطوبت و خاکستر در ترکیب لاشه در هر دو گروه تقریباً یکسان و از نظر آماری اختلاف معنی‌داری را نشان نداد (0/05<P). بر این اساس، به‌نظر می‌رسد افزودن مقادیر مشخص شده متیونین و اسپرولینا می‌تواند بر عملکرد رشد ماهی اوزون برون مؤثر باشد.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_246717_d3e6d1be43d3fa36968d6ebcec5d6612.pdf

انجمن آبزی پروری ایران مجله علوم آبزی پروری 2322-5351 14 1 2026 05 22 The effect of ethanolic extract of summer savory (Satureja hortensis) on growth indices and expression of appetite and growth genes in zebrafish (Danio rerio) تأثیر عصاره اتانولی مرزه تابستانه (Satureja hortensis) برشاخص‌های رشد و بیان ژن‌های مرتبط با اشتها و رشد در ماهی گورخری (Danio rerio) 69 79 248544 FA فاطمه غریبی جویباری گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. معصومه بحرکاظمی گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. مجتبی کشاورز گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. سمیه بهرام گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. روح اله جوادیان گروه شیلات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. Journal Article 2026 05 21 Plants contain active phytochemicals that can affect metabolism and gene expression pathways and improve aquatic animals’ growth. So, in this study, to investigate the effect of adding savory extract (Satureja hortensis) to the diet of zebra fish (Danio rerio), 240 fish with an average weight of 65.37±5.9 mg were fed diets containing 0.5, 1, and 2% ethanolic savory extract for 8 weeks. The control group was also fed only the basal diet. The results showed that adding savory extract to the diet improved growth indices compared to the control group. The highest final weight, weight gain percentage, and specific growth rate were observed in the treatment receiving 2% extract, which differed significantly from the other groups (P<0.05). Although food intake increased significantly with increasing savory extract, the difference in feed conversion ratio was not significant (P>0.05). Examination of the expression levels of genes related to appetite and growth showed that a relative increase in the expression of all three genes, ghrelin, growth hormone (GH), and insulin-like growth factor (IGF-1), was observed in fish fed savory extract, but this increase was only significant in the case of IGF-1 compared to the control group (P<0.05). Therefore, a savory ethanolic extract at up to 2% improved growth indices in zebrafish by increasing appetite and food intake and by regulating downstream metabolic pathways of the growth axis, thereby increasing IGF-1 expression. This result can be generalized to other species due to the similarity between zebrafish growth and metabolic pathways and those of other species. گیاهان حاوی مواد زیست‌فعالی هستند که می توانند بر متابولیسم و مسیرهای رونویسی ژن ها اثر گذاشته و باعث بهبود رشد آبزیان شوند. بنابراین در این تحقیق به‌منظور بررسی تأثیر افزودن عصاره مرزه (Satureja hortensis)، به جیره غذایی ماهی گورخری (Danio rerio)، تعداد 240 قطعه ماهی با میانگین وزنی 5/9±65/37میلی‌گرم با جیره های غذایی حاوی 0/5، 1، و 2 درصد عصاره اتانولی مرزه به‌مدت 8 هفته تغذیه شدند. گروه کنترل نیز تنها با جیره پایه تغذیه شد. نتایج نشان داد که افزودن عصاره مرزه به جیره باعث بهبود شاخص های رشد در مقایسه با گروه کنترل شد. بیشترین وزن نهایی، درصد افزایش وزن و ضریب رشد ویژه در تیمار دریافت‌کننده 2 درصد عصاره حاصل شد که با سایر گروه‌ها دارای تفاوت معنی دار بود (0/05>P). اگرچه مصرف غذا با افزایش میزان عصاره مرزه، افزایش معنی‌دار یافت، اما تفاوت ضریب تبدیل غذایی بین تیمارها معنی دار نبود (0/05<P). بررسی میزان بیان ژن های مربوط به اشتها و رشد نشان داد که افزایش نسبی بیان هر سه ژن گرلین (Ghrelin)، هورمون رشد (GH)، و فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) در ماهیان تغذیه شده با عصاره مرزه مشاهده شد، اما این افزایش تنها در مورد IGF-1 در مقایسه با گروه کنترل معنی‌دار بود (0/05>P). بنابراین عصاره اتانولی مرزه تا سطح 2 درصد توانست با افزایش اشتها و جذب غذا، شاخص های رشد در ماهی گورخری را بهبود داده و با تنظیم مسیرهای متابولیکی پایین‌دست محور رشد موجب افزایش بیان IGF-1 شود. نتیجه ای که به‌دلیل شباهت مسیرهای رشد و متابولیسم ماهی گورخری با سایر ماهیان، قابل تعمیم به گونه های دیگر نیز می باشد.

http://www.aquaculturesciences.ir/article_248544_4c3240901a290e7566d020b83e069354.pdf